Plac generała Józefa Wybickiego w dzielnicy Gdańsk-Wrzeszcz wyodrębniały kolejne pierzeje zabudowy od końca XIXw. Wnętrze urbanistyczne noszące imię twórcy polskiego hymnu narodowego było świadkiem narodzin Guntera Grassa, pisarza, noblisty i Honorowego Obywatel Miasta Gdańska. Przenikanie polskiego i niemieckiego dziedzictwa kulturowego, tak charakterystyczne dla Gdańska zostało upamiętnione rzeźbami pisarza, bohaterów jego twórczości a także tablicą i obeliskiem z medalionem przedstawiającym generała Wybickiego.
Wytyczony ulicami plac uległ rekompozycji i przywróceniu głównej osi wschód-zachód. Istniejąca fontanna oprócz modernizacji została wciągnięta w dialog z pozostałymi elementami dzięki rzeźbie dziewczynki z parasolką. Projekt bazował na istniejącej infrastrukturze stąd wykorzystano takie elementy jak plac zabaw, murki, nawierzchnie a widoczna komora c.o. stała się miejscem lokalizacji obelisku. Plac wymagał nowych elementów jak mała architektura, trejaż czy nawiązujące stylem i charakterem oświetlenie. Przebudowie poddano podłączenie i odwodnienie modernizowanej fontanny zamieniając pierwotną dyszę na szereg ułożonych po obwodzie, skierowanych do centralnie umieszczonej figury dziewczynki. Pomimo skromnego budżetu przedsięwzięcia podstawowym zadaniem było przywrócenie rangi przestrzeni miejskiej noszącej imię wybitnego pomorzanina.