Targ Rybny powstały z nadania krzyżackiego przywileju w 1342r. dla Głównego Miasta w Gdańsku szybko stał się ważnym punktem handlu i wzbogacił miejski folklor. Posiadający początkowo dostęp do Motławy teren stopniowo rozdzieliły mury obronne i zabudowa. Powstałe Rybackie Pobrzeże i „targ kartoflany” połączyły paradoksalnie zniszczenia II Wojny Światowej. Podczas gdy pobrzeże pozostało chętnie uczęszczanym ciągiem pieszym, wnętrze Targu Rybnego zamieniło się w ulicę i parking ożywające jedynie na czas Jarmarku Św. Dominika.
 
Projekt przebudowy Targu Rybnego ewoluował od naprawy nawierzchni i uzbrojenia terenu po propozycję przyjaznej i funkcjonalnej przestrzeni publicznej, „salonu miasta”. Plac wraz z przyległymi ulicami nie przystawał do otaczającej go historycznej zabudowy a nowe inwestycje jak hotel czy apartamentowce wymusiły stworzenie przestrzeni na wskroś nowoczesnej. Projekt obejmuje swoim zasięgiem również ul. Grodzką i Wapienniczą. Kamienne nawierzchnie, uporządkowane strefy ruchu wyposażone są  w szereg elementów małej architektury i mebli miejskich przywracają rangę miejscu i ponownie wciągają plac do „żywych” przestrzeni miasta. Podesty organizują przestrzeń ułatwiając funkcjonowanie lokalom gastronomicznym, a powstały plac umożliwia przywrócenie pierwotnej funkcji targu rybnego. Przebudowie i modernizacji poddano wszystkie występujące w obrębie opracowania sieci mediów.