Celem opracowania było przygotowanie technicznych i formalnych podstaw dla realizacji przebudowy obiektu mostowego stalowego przez rz. Wartę na stacji Poznań Starołęka w km 196,254 w torze nr 2,  w ciągu dwutorowej linii kolejowej Kluczbork - Poznań.
 
Opracowanie obejmowało projekt rozbiórki istniejącego obiektu, jego przebudowę i wymianę ustroju nośnego, renowację i wzmocnienie istniejących podpór (pod oba obiekty - pod torem nr 1 i 2) oraz wymianę toru nr 2 na obiekcie i dojazdach do niego.
 
Zgodnie z wybranym wariantem koncepcji przyjęto most ze stalowymi dźwigarami blachownicowymi z ortotropową płytą pomostu, z ukształtowaniem dolnego pasa blachownic wyłukowanego, wraz z montażem poddanych renowacji zabytkowych, kratownicowych dźwigarów głównych
 
Obiekt zaprojektowano na obciążenie taborem kolejowym wg PN-EN 1991-2 ze współczynnikiem a=1,21 i z modelem obciążeniowym SW/2 (obciążenie wywołane ciężkim ruchem kolejowym).
 
Układ statyczny mostu stanowi ustrój ciągły pięcioprzęsłowy o rozpiętościach teoretycznych 38m+36m+45m+36m+38m = 193m
 
Do zewnętrznego dźwigara (żeber) podczepiono wspornik chodnikowy o nawierzchni ze stalowej blachy ryflowanej pokrytej od góry żywicami epoksydowymi.
 
Chodnik techniczny zaprojektowano o szer. 1,2÷1,5m
 
Konstrukcja mostu spoczywa na istniejących poddanych renowacji podporach - przyczółkach i filarach.
 
Na dojazdach do obiektu bezpośrednio pod torem zaprojektowano odcinki przejściowe dł. min 20m (zgodnie z instrukcją Id-3).