Założeniem głównym było podkreślenie architektoniczne strefy wejścia na perony przystanku PKM. Integruje ona w jednym punkcie wszystkie ciągi cyrkulacji pieszych związanych z funkcjonowaniem trasy PKM. Są to wejścia na perony i przejścia przez korpus trasy kolejowej (kładki/tunele) wraz z bezpośrednio z nimi powiązanymi dojściami od parkingów  i planowanych przystanków autobusowo-tramwajowych.
Strefa wejścia, w której dominującym elementem są bardzo wysokie klatki schodowe i piony wind, ukształtowana została poprzez układ prostych zadaszeń, dla których inspiracją była idea „owinięcia czerwoną wstążką” korpusu trasy kolejowej. Pierwotny sześcian obudowy pionów klatek schodowych poddany został transformacji. Bryła strefy wejścia pozostaje geometrycznie spójna, odzwierciedlając jednocześnie dynamikę funkcjonalną i topograficzną terenu.
Architektura frontowej ściany osłonowej strefy wejścia zaplanowana została jako perforowany ekran przepuszczający światło, rzucający cień lub specjalną iluminację na posadzkę peronów i placów wejściowych.
Integralnym elementem architektury „strefy wejścia” jest kompozycja przestrzeni publicznej otaczającej przystanek. W sposób szczególny podkreślone zostały jej fragmenty wyznaczające główne kierunki pieszych dojść do przystanków. Stanowią one dopełniający element „wstążki” podkreślający kompozycyjne zintegrowanie przystanku z otoczeniem.
 
I nagroda