W kontekście historycznym Plac Trzech Krzyży jawi się jako bardzo silnie napiętnowany funkcją komunikacyjną osi Traktu Królewskiego oraz elementami religijnymi, które materialnie budują tożsamość tego miejsca: budynkiem kościoła Św. Aleksandra i pomnikami krzyży - identyfikatora placu i  części niezachowanego zespołu 28 kaplic Kalwarii Ujazdowskiej z XVIII wieku.
Koncepcja podłużenia centralnej kompozycji placu stanowi przedłużenie przestrzeni pieszej czterech ulic: Nowego Światu, Brackiej, Alei Ujazdowskich i Mokotowskiej. Oznacza to, że powiązania piesze pomiędzy tymi ulicami mogą odbywać się poprzez plac bez konieczności przecinania tras komunikacji kołowej w jego obrębie. Skraca to dystanse czasowe wszystkich relacji pieszych, a także wprowadza przechodniów bezpośrednio w przestrzeń placu.
Odbudowa zniszczonych podczas wojny pierzei placu miała na celu przywrócenie charakteru wnętrza urbanistycznego, jednak pierzeja zachodnia, została pozbawiona historycznego przebiegu.  Projekt zakłada odtworzenie dawnego przebiegu pierzei przy pomocy szpaleru dębów. Natomiast,  współczesna interpretacja formy ogrodu kwaterowego ma być odpowiedzią na historyczny układ zieleni placu.