Powojenna koncepcja odbudowy Starego Miasta umożliwiła powstanie reprezentacyjnego placu odsłaniającego zabytkowy budynek Ratusza Staromiejskiego, w miejscu, w którym przed wojną istniała zwarta zabudowa miejska. Modernistyczne rozwiązanie zasadniczo odcięło się od historycznej linii zabudowy w północnej pierzei wąskiej ulicy An der Mühle. Powstał ciąg pieszy nad Kanałem Raduni, który flankują dwa symbole pamięci o gdańskim astronomie: posąg Jana Heweliusza z 2006 r. na głównym placu, w miejscu lokalizacji nieistniejącego heweliuszowskiego obserwatorium oraz jego poprzednik,  dziś zapomniany pomnik „Janowi Heweliuszowi - Gdańska Młodzież 1973”
Pomiędzy Ratuszem a Wielkim Młynem kilkudziesięcioletnia historia placu utrwaliła w przestrzeni miasta sporo rozwiązań przypadkowych lub wynikowych. Budowa nowej fontanny zainicjować powinna gruntowną rewitalizację Placu Heweliusza.
Koncepcję konkursową podzielono na etapy: realizacyjny i docelowy. Faza realizacji zakłada możliwość utrzymania istniejącego układu kompozycyjnego z zachowaniem zieleńców i szpalerów drzew. Etap docelowy przewiduje otwarcie widokowe placu zarówno na budynek Ratusza staromiejskiego jak i na kanał Raduni. W koncepcji założono rozdzielenie stref funkcjonalnych, tzn. - ciągłego ruchu, strefy nadwodnej oraz rekreacyjnej zielonej, będącej jednocześnie buforem między przestrzenią publiczną a półprywatną.